ساعت ٢:٤٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/٩/٦  کلمات کلیدی:

برگشت ناپذیر....


 
ساعت ٢:٤۳ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/٩/٦  کلمات کلیدی:

برگشت ناپذیر...


 
ساعت ۱۱:٢٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٦/٢  کلمات کلیدی:

دست های پر دروازه ام نمی شود سالی

به تماشای برفی که نباریده بودم     باز

آغاز غمی که اینهمه روی باد

شریک دزد است و

درازی راهی که از نخاع این خاک می گذرد

شبی تو از سرم به سرم زدی

دلم را برداشتم که بگویم

زمین همین یک وجب را داشت

همین یک و هفتاد و هشت سانتی متر عاشقی که گم کرده بود

لا به لای عقربه ها

از دور تر و دور تر از هلالی این بازو

خوابت گرفته بود و

                        خنجر

                               پشت در پشتم را پاره می کرد و

صدای خون شدم از حرف

انگار تفاوت دوغ و دوشاب است

ماجرای درد ما

     انگار

تو همینجا نشستی که یک پله به دریا بکشی

و من هم هلش بدهم کسی که هلم داد و

هل کرده بودم که هل هلکی   حول و ولا ورم دارد

انگار

تشابه مست و مرگ است

ماجرای درد ما

.

.

.

این قلب من دارد زوزه می کشد مثل سگ هار

و آفتاب کهنه ای که تو نقاشی کردی روی بوم

دیگر آفتابه ای شده در دستهای روزگار

 

خوابیدم که مدادهای مرده را نبینم

خواستم با همین دست های خودم

کفنی خریده باشم  شاید

ثواب یک عمر عبادت تا صبح

بهشت خریده ای روی میزم باشد

چند تا فرشته لاغر مردنی

حساب و کتاب تنی را که فروخته ام

زیر همین خاک بی معنا

انگشت به سوراخ شده ام  نی نی جان!

 نی نی نای نای من

از ژرفی این چشم حسابی پکیده ام

و لاشه مغزم را که از تعفن مغزم فراری بود

گذاشتم لای چرخ

که بچرخد هی

بچرخد از خیالی سوخته

زیر این زوزه ای که دارد هنوز

                                        چشم های تو را شانه می زند.....


 
ساعت ٤:۳۳ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/٥/۱۸  کلمات کلیدی:

به این آرس بروید:

www.saripress.blogfa.com

 


فراموشی وجود
ساعت ٩:۳٢ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۸/۱٢  کلمات کلیدی:

فراموشی وجود...

.


 
ساعت ۱۱:٤٦ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/۱٢/٥  کلمات کلیدی:

 

بر باد رفته.......


تغییر آدرس
ساعت ۱٠:٠۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/٤/٢٦  کلمات کلیدی:
لطفن به این آدرس مراجعه کنید www.saripress.blogfa.com ...
 
ساعت ۱۱:٥٩ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/۱/٢٠  کلمات کلیدی: شعر ، زبان ، هنر ، تاریخ


یک دوشنبه مچاله از بالا
سوختن از هزارمین دوازده کنار جوب
ما لنگر انداختم در سیگار
در مورد یک زمینه موافق تا زنگ
من کتاب تا تو را دوست دارم
شبی صندلی زدم به کون ام
یک کنار پر از شیشه و ماه را شوخی گرفت
خب!آقای کجا!
ته این هدایت از سوراخ است
نمی دانم احتمال موضوع شکسته بود
گزازش کردم یک عدد خلوت برایم بخرید
و ببرید
دره ای از دلم خندید....
یازدهمین فرمان را هم بریده ام
به ماشینم قسم
و جاده های بی آسفالت
لطفن بیشتر گوش کنید      بیشتر             یه کم دیگه...
شرمنده داداش.....
حاجیت مرده        مرده  ..            واقعن....
معذرت می خواهم.......
شمال این سینه را بلند تر کنید
می خواهد گاو این روایت را من بزایم..
من
من که این همه ان به لطف شما میزنم
پس خواهشن
لطفن کنیدو زیر ما را بردارید
یادم از عقربه ای دیگر بود
از لحظه ای ترسیده روی شاخه همین...
هی هوی..
هی هوووی         کنان آمده ام
                                     تا بیخ
                                           بییییییییییخ       دنیا
من دماغم آویزان تو بود ای عشخ
ای موسیخی   باخ
{این ارجاع خارج از متن اتفاقی بود           بی خیال!!


یک نویسنده زردمبو سراغ کنارت را داشته بود
سبیل کتابش را تاب می داد
                              تو را مثل این نهال آب می داد
گفتم نرو ریخت از قفس انداخته ایم
                              شاعران و خران از نفس انداخته ایم.......و
برقص ای نداشتم ات بابا

دخترک از سر پنجره آورد بیرون
یک دست
یک پا
یک چشم
یک پستان......

قال نقد علی:
این همیشه کوچه است و کثیف....
گاهی جارو را برای خنده می زنم
                                          
                                           من
داشتم این خاک را ورق می زنیم
                               این چاک را عرق می زنیم

اهن......

 

 


 
ساعت ۱٢:۱٢ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/۱٢/٧  کلمات کلیدی: هنر ، زبان ، شعر ، تاریخ

 

با دست هایت یخ زده در چسبیده ایم
کله ها هم یکمرتبه آغازند
چه کوه لطیفی توی دل ام خوابید
وقتی رها می شدم از گوشواره های این اتفاق
از گل های زمستان بو دادم
شاید کوچه ای نکشیدیم برای این مقدار کفش و کتاب
اولین مدرسه را کنار خیابان جا می گذارم
به امید یک چشم
                   در سراسر این سرما
شانه های هندسی ماده...
                        بی پدری کلمه ها از لخت شدم در روت......
یک جعبه خالی
یک معمای بزرگ می کارم کنار باغ مادربزرگ
چند سال؟!
شرا ب ان طهورا می زنم و
دارم
به شمایل این حادثه عادت می کشم

تو هزاران مرد منوری
تو هزاران زن باکره..............
گفت
و رفت برای خودش بازی بگیرد همه گربه گاوهای تمام حجله بازها را..

من آرزوهایم از دار تو بود
یک رقص نکرده از کیف ام می کشم بالا
با پاهایی سیخ
و مردمکی خیس...
پدر جان
تو چرا غرق این بیهوده را به توبره نمی بندی؟!
من چرا گوشم از نمی بیند خنده ای در راه نیست؟!
باشد این چنارها را چه تکان می دهد باد!!


آخر مرد مومنین!..
تو این گند پارسی را کجا می شود برد!؟!
یک الف گه گیجه و
زندگی سگ ها......................

 

 

 


 
ساعت ۱٠:٠۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/۱۱/٢  کلمات کلیدی:


پنجره پشت ام می کند
روزی دیدم می شود از سیاه
وصل در وسطی که هوای شاید داشت
تو هوای کردنی بودی و
خراب آهسته زندگی می شد از جاری
یک گوشه سرگیجه افتاده بود
یک گوشه چرخیدم دور
                             دور ندیدمت از دور
وقتی.......
وقتی نمی ایستد هیچ وقت این رفتم
من دست هام گره می زنم به دماوند
آدم حال می کند وقتی من مرده در آخر متن
دنبلان ام را برای تو سیخ می زنم            قهرمان
یک ساکت اینجا معطل است
یک موازنه معکوس
من سه دستی به گردنم می چسبم
وقتی نمی شود دیوانه می شود همینطور
خوب این گوش ها را بکن
مطمئن ام
تو مادر این شعر را شوهر می دهی         شاید
خواجه خافظ و مادر بزرگم هم لامبادا برقصند..
مردک چسبیده توی ریش هات !!
صبح بخیر شده اینجا از اضافی فرشته و پری
از مقعد های چرک و چشم های شهلا جان.....
                                                    جان..........
                                                                 جان..........
خدا رحمت کند کمرم را
اگر قرآن روی طاقچه نمی زد سرش
برای شادی این یک دهن لذت :
                                         صلوات ...


← صفحه بعد